Louis Voncken woont al jaren met zijn partner in een boerderij vlak buiten Kantens. De woning staat in een rustige omgeving met veel ruimte eromheen. Binnen wacht een warme ontvangst met Friese dúmkes en een plek die meteen indruk maakt: een ruime hal, veel kunst aan de muren en boekenkasten die bijna van vloer tot plafond reiken. Het voelt open en licht, bijna als een galerie. Louis kijkt tevreden terug op het versterkingstraject van zijn woning. ‘Wij zijn er heel positief over’, zegt hij. ‘Het is goed verlopen. Ik vind het belangrijk dat dat ook verteld wordt.’
Een lange aanloop
De eerste stap in het traject was een paar jaar geleden. ‘Onze woning is toen grondig opgenomen’, vertelt Louis. ‘Zes tot acht mensen waren een hele dag bezig om alles te bekijken.’ Daarna bleef het een tijd stil. ‘Je hoort dan een half jaar of langer niets. Dat voelt onzeker.’
Toch vonden Louis en zijn partner dat niet erg. ‘Wij voelden ons niet onveilig. Voor mensen die dat wel voelen, is zo’n wachttijd veel zwaarder.’
Duidelijkheid en structuur in het proces
Toen het beoordelingsrapport er eenmaal lag, veranderde het proces. ‘Vanaf dat moment liep het eigenlijk zoals we hadden gehoopt. Alles werd duidelijk uitgelegd en het werd concreet.’ Er kwam een bewonersbegeleider en dat maakte een groot verschil. ‘We hadden regelmatig gesprekken en na afloop kregen we steeds een kort verslag. Dat lijkt iets kleins, maar dat is erg waardevol. Je hebt alles zwart op wit. Daardoor weet je precies waar je aan toe bent en wat er is afgesproken. Ook tussendoor was de bewonersbegeleider altijd goed te bereiken voor ons.’
Het belang van goede samenwerking
Voor Louis zat de kracht vooral in de mensen om hem heen. ‘De bewonersbegeleider en de aannemer zijn belangrijk. Als je goed samenwerkt en de klik klopt, verloopt het hele traject veel beter. Communicatie is ook belangrijk. Wees eerlijk over verwachtingen. Ook als iets anders gaat dan gepland’, legt Louis uit. ‘Zo kun je je beter in de ander verplaatsen en ontstaan er minder frustraties.’
Van plannen naar uitvoeren
Toen er keuzes gemaakt moesten worden, kwam het traject echt op gang. ‘We konden een aannemer kiezen en hebben gekozen voor iemand die onze woning al kende. Dat gaf een veilig gevoel.’
Tijdens de uitvoering bleef het contact laagdrempelig, ook met de aannemer en de uitvoerders. Als er iets speelde, werd er contact met hen opgenomen om samen af te stemmen. Er werd altijd ruimte geboden om mee te denken of kleine aanpassingen te bespreken, wat prettig werkte.
Extra onderzoeken en zicht op het werk
Zo was er bijvoorbeeld voor een paar zaken nog onderzoek nodig, zoals de aanwezigheid van vleermuizen. ‘Dat duurt even voordat er iemand komt en voordat ze iets kunnen doen’, vertelt Louis. Toch verliep alles verder volgens planning en hadden zij goed zicht op iedere stap.
Bewust dichtbij gebleven
Voor de tijdelijke woonplek maakten Louis en zijn partner een bewuste keuze. ‘We wilden liever niet in een prefabwoning. Zelf vonden we een leuke woning, een paar kilometer verderop. We konden snel even langs als dat nodig was. Zo zie je hun werk en het vakmanschap, wat eigenlijk mooi is om te volgen.’ Dat maakte het verschil. ‘Anderen gaan soms maanden naar Spanje, maar dan verloopt alles via telefoon en mail. Dit was voor ons veel prettiger.’
Verhuizen en kleine hobbels
De verhuizing ging soepel. Een verhuisbedrijf sloeg de meeste spullen op en bracht ze later terug. ‘Een paar dingen namen we zelf mee. De rest werd opgeslagen. Dat werd goed geregeld.’ Terugkomen voelde bijzonder. ‘Alles stond in dozen. Het voelde een beetje als pakjesavond.’ De oplevering was drie of vier weken later. ‘Dat hoort erbij’, zegt Louis. ‘Kleine problemen zijn normaal bij elke verbouwing.’
Tips voor andere bewoners
Zijn advies voor andere bewoners is praktisch: ‘Blijf vragen stellen. Als je iets niet snapt, vraag het. Je krijgt echt antwoord.’ Blijf betrokken bij het proces: ‘Zorg dat je op de hoogte blijft van wat er gebeurt.’ En wees realistisch: ‘Je krijgt misschien niet altijd het antwoord dat je wilt horen. Maar duidelijkheid is wel belangrijk.’
Een ingrijpend traject, met een goed resultaat
Louis woont nu weer in zijn woning. ‘Het voelt weer als thuis. Je merkt bijna niet dat er iets veranderd is.’ Het traject was ingrijpend. ‘Je bent een tijd uit je woning en je hele inboedel zit in dozen. Dat besef moet er zijn.’ Toch is hij tevreden. ‘Het was de moeite waard. Maar als je vraagt: zou je het nog een keer doen? Nee, liever niet.’ Hij glimlacht. ‘Maar het is wel goed gegaan. En dat verhaal mag ook verteld worden.’