Het huis van mevrouw Rap staat er al meer dan tweehonderd jaar. Ooit bestond het uit een voorhuis en een achterhuis, waarbij het achterste deel dienstdeed als stal en werkruimte voor een bakkerij. In de keuken stond een grote oven, gestookt op turf en hout. Door de eeuwen heen veranderde de functie van het huis, maar de ziel bleef. Kinderen groeiden er op en herinneringen nestelden zich.

Toch liet de leeftijd van de woning zich steeds meer voelen. Scheuren in muren, verzakte delen en een constructie die niet berekend was op aardbevingen maakten duidelijk dat veiligheid niet vanzelfsprekend meer was. De woning in Nieuwolda moest versterkt worden.

Mevrouw Rap staat voor haar tijdelijke woning in Nieuwolda

Een bewuste keuze samen met NCG

Toen het versterkingsrapport binnenkwam, stonden er meerdere wegen open. Aanvankelijk waren zowel IMG als NCG betrokken bij het traject, maar mevrouw Rap wilde dat alles via één partij zou lopen. Dat geeft overzicht en rust, vertelt ze. Ze koos ervoor om het hele versterkingsproces uit te laten voeren via NCG. Daarmee werd het proces overzichtelijk en kreeg ze begeleiding bij elke stap: van ontwerp tot uitvoering.

Versterking met oog voor veiligheid en wooncomfort

De versterking van een woning van deze leeftijd vraagt om maatwerk. Tijdens de opname en uitwerking werd duidelijk dat het achterhuis in slechte staat was. Het achterhuis is volledig gesloopt en opnieuw opgebouwd, inclusief muren en vloeren die nu extra draagkracht hebben gekregen.

Mevrouw Rap staat voor haar tijdelijke woning in Nieuwolda

Naast het achterhuis zijn ook andere constructieve onderdelen aangepakt: draagmuren zijn verstevigd, scheuren hersteld en losse specie vastgezet. Tegelijkertijd is gekeken naar wooncomfort en toekomstbestendigheid:

  • De woning is toegankelijker gemaakt, met ruimere doorgangen en een gelijkvloerse indeling.
  • Keuken en woonruimtes zijn aangepast, deels via NCG-koppelkansen, waarbij mevrouw Rap zelf bijbetaalde voor extra verbeteringen.
  • Duurzaamheidsmaatregelen, zoals isolatie en energiezuinige voorzieningen, zijn meegenomen.
  • Ook de kelder, die regelmatig vol grondwater stond en geen fundering had, is dichtgestort, wat zowel de veiligheid als het wooncomfort verhoogt.

‘Knap gedaan: je ziet nauwelijks dat het huis verstevigd is, maar het voelt veilig.’

Tiny house

Tijdens de werkzaamheden verhuisde mevrouw Rap naar een tiny house als tijdelijke woning. Het huisje staat in de tuin van vrienden, omringd door de rustgevende natuur. Klein, maar knus en slim ingericht, bood het een toevluchtsoord weg van de drukte rond haar eigen woning. Hier kon ze het versterkingstraject op afstand volgen, terwijl ze toch in een prettige en veilige omgeving verbleef.

Het tiny house was meer dan een praktische oplossing; het bood haar de ruimte om het herstel en de versteviging van haar eigen huis rustig af te wachten. ‘Je moet er het beste van maken, en dat kon daar prima’, zegt ze lachend. Het verschil met haar eigen woning was groot: alles moest compact en praktisch worden opgeborgen. Ondanks de beperkte ruimte had ze alles wat ze nodig had binnen handbereik, en de plek straalde een knusse, rustige sfeer uit.

Aanvankelijk was het de bedoeling dat ze er slechts kort zou verblijven, maar uiteindelijk werd het ruim een jaar. ‘Ik ben daar vrij nuchter in’, vervolgt ze. ‘Zo’n traject kost tijd. Zolang ik merk dat er zorgvuldig gewerkt wordt, kan ik dat accepteren.’ Tegelijkertijd benadrukt ze hoe belangrijk het voor haar was om duidelijkheid te krijgen over planning en duur: ‘Dan weet ik waar ik aan toe ben en kan ik rustig blijven. Het geeft rust om te weten dat alles goed wordt voorbereid.’

De steun van familie

Terwijl zij in het tiny house verbleef, was de steun van haar kinderen en kleinkinderen enorm fijn. Haar zoon nam bijvoorbeeld een week vrij om te helpen bij het uitpakken en de verbouwing. ‘Ze helpen me omdat ze willen dat alles goed verloopt’, vertelt ze. Hun praktische steun deed haar goed tijdens dit traject. Zo blijft het versterkte huis een plek waar zowel herinneringen als familiebanden voelbaar zijn.

Mevrouw Rap staat voor haar tijdelijke huis in Nieuwolda

Samenwerking en begeleiding

Gedurende het hele traject stond mevrouw Rap in contact met haar bewonersbegeleider van NCG. Het contact was laagdrempelig en persoonlijk. ‘Ik kon bellen of mailen als ik vragen had.’

Ook over aannemer Jurriëns is ze positief. ‘De uitvoerder controleerde alles en stelde kritische vragen. Dat gaf vertrouwen. Je merkt dat mensen hun vak serieus nemen.’ Voor haar zit de kracht van het traject in de samenwerking: ‘NCG, de aannemer en ik, het voelde als een samenspel, iedereen werkte toe naar hetzelfde doel: een veilige woning.’

Bijna thuis

De versterking is inmiddels bijna afgerond. De oplevering komt in zicht en de terugkeer naar huis nadert. ‘Het eerste wat ik ga doen, is foto’s maken’, vertelt ze. Het huis is zo licht en ruim geworden.’ Het blijft een huis vol herinneringen, maar voelt nu ook klaar voor de toekomst. ‘Mijn leven ligt daar’, zegt ze. ‘Nu weet ik ook: het is veilig.’

Woning van mevrouw Rap tijdens de versterking

Vertrouwen als rode draad

Terugkijkend is mevrouw Rap tevreden over het proces. Natuurlijk waren er momenten van wachten en aanpassen, maar haar vertrouwen bleef. ‘Ik heb altijd gedacht: het komt goed. En als niet, dan ook.’